Organların ve insanın yaşamı birbirinden farklıdır. Hastalar yaşamsal organlarından herhangi birisini kronik bir rahatsızlık sonucu kaybettiklerinde, eğer bu organ beyin değilse hayatlarını ancak bir süre daha sürdürebilirler. Bu süre içinde kurtulabilmelerinin yegane yolu organ naklidir. Hastalıklı organın yerine yenisi takılır ve hasta sağlıklı yaşamına geri döner. Organ bulunamadığında ise bu hastaların alternatifi ölümdür. Böbrek hastalarının diyaliz makinası sayesinde yaşamaları mümkünse de, çok zor bir yaşamı olan bu hastaların yaşamı belirgin ölçüde kısadır. Tıbbın hiçbir bölümünde gece ve gündüz kadar böylesine birbirinden farklı bir durumla karşılaşamazsınız. Başarılı bir şekilde organ takılırsa tamamen sağlıklı, takılamazsa kaybedilen bir hasta olgusu sadece organ naklinde söz konusudur.